|
HISTORIA POGOTOWIA RATUNKOWEGO W GDYNI:
Pogotowie
Ratunkowe powołała w dniu 23.09.1928r. Gdyńska Kasa Chorych. Niewiele
znaleziono materiałów archiwalnych, publikacji, czy pamiętników.
Powstanie pogotowia
poprzedzone było krytycznymi artykułami zamieszczonymi w Gazecie
Gdańskiej i Dzienniku Gdyńskim. Artykuły te pozwoliły zarówno na
ustalenie miejsca i daty powstania pogotowia, a także uzasadniały jego
potrzebę, opisując tragiczne wypadki, szczególnie w budowanym porcie, jak
i prymitywny transport konny ciężko rannych i chorych do odległych
szpitali w Wejherowie i Pucku.
W dniu
22.09.1928r. Gdyñska Kasa Chorych po¿ycza karetkê z
Kasy Chorych w Inowroc³awiu. Karetka stacjonuje w Stra¿nicy
Miejskiej Stra¿y Po¿arnej w Gdyni i wzywana jest przez
biuro Kasy Chorych, które znajdowa³o siê przy ul.
Starowiejskiej.
Początkowo nie ma jeszcze dyżurów lekarskich. Kierowca po otrzymaniu
wezwania jedzie po lekarza, często go szukając.
W roku 1930
zaczynają pracę lekarze dyżurni. Pierwsze statystyki działalności
pogotowia mamy z 1931r., opracowane przez prof. Polkowskiego - kierownika
działu statystyki Komisariatu Rządu w Gdyni.
W 1931r. liczba
wezwań pogotowia wyniosła 1241, w tym w porcie 73 wypadki, w 1932r.
liczba wezwań pogotowia wyniosła 1107, w tym w porcie 77 wypadków, w
1933r. liczba wezwań pogotowia wyniosła 1648, w tym w porcie 93 wypadki.
Najpoważniejszą
interwencją pogotowia był wybuch gazu we wrześniu 1931r. w domu ZUS-u na
rogu ul. Bema i Alei marszałka Józefa Piłsudskiego, gdzie zginęło 15 osób
i wiele było rannych. Zespół karetki pracował nieprzerwanie 24 godz.,
udzielając pomocy i transportując rannych.
W 1939r.
współpracowało już z pogotowiem 14 lekarzy.
Tuż przed
wybuchem II wojny światowej pracę pogotowia skomplikowało powołanie
lekarzy do czynnej służby wojskowej. Wszyscy chirurdzy opuszczają szpital
i pogotowie. W szpitalu pozostają dr Cetkowski - ortopeda i dr Gerwel -
laryngolog, to na ich barkach oraz Sióstr Szarytek z siostrą Przełożoną
Berek na czele pozostają obowiązki niesienia pomocy tysiącom rannych.
Transport sanitarny przyjmuje wojsko. Jest prawdopodobne, że karetka
pozostaje w dyspozycji szpitala.
Okres okupacji
1939-1945 nie pozostawił żadnych dokumentów. Z przekazów ustnych wiadomo,
iż pogotowie niewątpliwie funkcjonowało i było zlokalizowane w
początkowym okresie przy ul. Władysława IV, a następnie przy ul.
Śląskiej.
Powojenne
pogotowie zorganizował delegat warszawskiego PCK p. Kazimierz Bryja. W
domach przy ul. Swiętojańskiej nr 118 i 120 urządził wraz ze swoją żoną
pokoje noclegowe dla powracających z obozów, stołówkę oraz ambulatorium.
W podwórzu tych domów stały dwa konie i wóz, używany do transportu
chorych i przewozu lekarza.
Tak powstało
pierwsze powojenne pogotowie ratunkowe z kolumną transportu sanitarnego.
W 1946r.
pogotowie umieszczono na ulicy Chrzanowskiego, gdzie funkcjonowało do
1949r.
W latach 1950 -
1958 kolejnym miejsce Stacji Pogotowia Ratunkowego w Gdyni był Skwer
Kościuszki. Stacja dysponowała karetkami marki Skoda, Phenomen i Dodge.
W 1958r. Stację
przeniesiono na ul. Żwirki i Wigury.
W 1986r.
powołano oddział pomocy doraźnej na Obłużu, a w 1991r. zespolono obydwa
oddziały w MSPR.
W 1998r.
powołano pierwsze 2 karetki paramedyczne z ratownikami, rozmieszczając je
w tzw. sieci z dala od Stacji. W ten sposób przedzielono Gdynię na 4
obwody ratownicze, w których maksymalny czas dotarcia karetki do miejsca
zdarzenia nie przekracza 5 minut.
Opracował
lek. med. Andrzej Kolejeski
Aktualnie
dzienna średnia wszystkich usług MSPR wynosi średnio 210 przy ilości
mieszkańców około 252.791 z Gdyni i Kosakowa.
Zatrudnienie w
2005:
- etaty - 126
- kontrakty - 55
- zlecenia - 42
Ogółem ilość
osób zatrudnionych w MSPR wynosi: 223
|
